ਮੈਂ ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਦੀ, ਨਾ ਹੀ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਮਹਾਨ ਲੇਖਕ ਵਰਗੀ ਬਣਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਤਾਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਆਮ ਜਿਹੀ ਔਰਤ ਹਾਂ, ਜਿਸਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਗੱਲ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਲਿਖ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।
ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀਆਂ, ਗ਼ਮਾਂ, ਯਾਦਾਂ, ਸਫ਼ਰਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਤਜਰਬਿਆਂ ਨੂੰ Facebook ਦੇ ਪੰਨਿਆਂ ਅਤੇ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਉਤਾਰਦੀ ਆ ਰਹੀ ਹਾਂ।
ਮੈਂ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਲੇਖਿਕਾ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਦਾ ਨਾਮ ਆਉਂਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਅਮ੍ਰਿਤਾ ਪ੍ਰੀਤਮ ਅਤੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਨਾਮ ਯਾਦ ਆ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਪਰ ਫਿਰ ਮੈਂ ਸੋਚਿਆ, ਜੇ ਲਿਖਣਾ ਮੇਰੀ ਆਦਤ ਹੈ, ਮੇਰਾ ਸਹਾਰਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਹੈ, ਤਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸਨੂੰ ਮੰਨਣ ਤੋਂ ਡਰਨਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾ।
ਮੈਂ ਮਹਾਨ ਲੇਖਿਕਾ ਨਹੀਂ ਹਾਂ।
ਪਰ ਮੈਂ ਲਿਖਦੀ ਹਾਂ
ਅਤੇ ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਮਾਣ ਨਾਲ ਕਹਿੰਦੀ ਹਾਂ—
ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਪਰਦੀਪ ਕੌਰ ਹੈ। ਮੈਂ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਜੀਵਨ ਦੇ ਤਜਰਬੇ, ਯਾਦਾਂ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਲਿਖਦੀ ਹਾਂ। ਮੇਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਿਲ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਠਕਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਾਂ।
✍️ ਲੇਖਿਕਾ ਪਰਦੀਪ ਕੌਰ
#ਬੱਬੂਡਾਇਰੀ
